ตอนนี้เราปอกทุเรียนด้วยมือกันอยู่หรือเปล่า.....

 

                               
            ทำไมถึงขึ้นหัวเรื่องอย่างนี้นะหรอ คำตอบก็คือ ......

แค่อยากจะทราบว่าพวกเราทุกคน

หรือจะคุณคนเดียวก็ได้

เคยคิดบ้างไหม ว่า....

"นิยามความรักในแบบฉบับของตัวคุณเองเนี่ยคืออะไร"

พอฟังแล้วคงรู้สึกว่า

คนที่คิดได้แบบนี้เห็นทีไม่เปลี่ยวสุดๆ...

ก็คงเบื่อยหน่ายกับชีวิตรักแบบสุดๆ...

แต่สำหรับฉันเองมันไม่ใช่ทั้งสองอย่าง

------------------------------------------------------

            ที่คิดแบบนี้เพราะว่า...มันเกิดจากการเห็นชีวิตรักของคนรอบๆข้าง

รอบๆตัว ที่มีเรื่องราวความรักหลายร้อยหลายพันเรื่อง

ที่บางทีก็อาจจะเหมือนกันบ้าง..ไม่เหมือนกันบ้าง..

ที่ทั้งเอามาปรึกษาบ้าง..ไม่ปรึกษาบ้าง

ฉันเองมองดูพวกเขาเหล่านั้นแล้ว

ก็อดคิดไม่ได้ว่า ก่อนที่พวกเขาจะรักกันเคยคิดบ้างไหมว่า

ผลกระทบที่ตามมา มันจะเกิดอะไรขึ้นมาบ้าง

พูดแล้วอาจฟังดูงงงง จะลองขยายความให้ฟังละกัน

ขอยกตัวอย่างเพื่อให้เข้าใจง่ายๆนะ

ตัวอย่างก็คือ

 1. รักเขา ทั้งที่รู้ว่ามีแฟนแล้ว........

 2. รักเขา ทั้งที่รู้ว่าเขาไม่ได้รักเรา แล้วก็ตัดใจไม่ได้ซักที............

 3. รักมากกว่าหนึ่ง โดยที่ไม่หักห้ามใจตัวเอง ว่ามีแฟนแล้วฯลฯ

        และก็คงยังมีอื่นๆอีกมากมาย มันเลยทำให้ฉันคิดว่า

พวกเขาเหล่านั้น เคยตั้งนิยามความรักกันไว้...ก่อนที่จะมีความรักหรือเปล่า

พอนึกๆมาได้เรื่อยๆ เพลินๆ ก็วกกลับเข้ามาที่ตัวเอง

ว่าแล้วนิยามความรักของฉันหละ คืออะไร

เนื่องจากฉันเองเนี่ย...ไม่เคยคิดอยากจะมีแฟน

จะพูดให้ถูกก็คือ เคยอยากมี ...แต่คิดว่ามีแล้วคงมีปัญหา

เพราะเนื่องจากตัวเองเนี่ย เป็นคนอารมณ์ไม่แน่นอน

ขี้รำคาญเป็นที่สุด คงทนไม่ได้

ถ้ามีคนมาโทรตาม โทรหา และโทรจิก

เลยตัดปัญหาว่า อยู่เป็นสาวแก่แล้วเกี้ยวเด็กไปวันๆดีกว่า 555....

เราวกกลับเข้าเรื่องเหอะ เดี๋ยวจะเลยไปซาอุแล้วกู่ไม่กลับ

ก็เลยมานั่งนึกว่า นิยามความรักของเราเองเนี่ย คืออะไร คิดไปคิดมา

คิดมาคิดไปก็เลยคิดไปถึงเจ้าทุเรียน ทำไมนะหรอ

ก็เพราะว่ามันสามารถตอบคำถามนิยามความรักของฉันได้แทบทั้งหมดนะซิ

อ่านมาถึงตรงนี้แล้วคงจะงงละซิ มามะ ตามมา

---------------------------------------------------------------------

             อันดับแรกก็ขอพูดถึงเรื่องรูปร่างหน้าตาของเจ้าทุเรียนกันก่อนดีกว่า

ทุเรียนที่มีรูปร่างหน้าตาที่น่าเกียจน่ากลัวยิ่งนัก ตัวผลมีหนามแหลมๆ

พร้อมที่จะทิ่มแทงคนที่จะเข้ามาปอกทุเรียนให้เจ็บช้ำ ทุกทน

แต่ทำไมคนถึงอยากจะกินกันนักไอ้ทุเรียนเนี่ย ก็เพราะว่า...

เขารู้ไงว่า ภายนอกผลทุเรียนที่น่าเกียจน่ากลัว

ข้างในมันคือผลอันแสนหอมหวาน ทั้งเนื้อและกลิ่นของมันช่างเย้ายวนใจยิ่งนัก

ทุกๆคนก็เลยพร้อมที่จะทำทุกๆอย่างที่จะให้ได้มา

ซึ่งเนื้อในที่แท้จริง....คราวนี้เนี่ยก็มาพูดถึงวิธีปอกกันบ้าง

------------------------------------------------

ถ้าเราสมมุติว่า....


             เราไม่ได้เดินไปซื้อแล้วให้เจ้าของร้านปอกนะ

ลองคิดดูว่าเรามีทุเรียนหนึ่งลูก

แล้วเราไม่รู้วิธีปอกมัน เราจะทำอย่างไร...

เราลองมานึกๆดูไปพร้อมๆกันดีกว่าว่าการปอกทุเรียนเนี่ย

มันสามารถใช้อะไรปอกได้บ้าง....

------------------------------------------------

      วิธีที่หนึ่ง :  อาวุธที่ติดมากับตัวเรา ไม่ได้ซื้อหามาแต่อย่างใด

แถวบ้านเรียกว่า "มือ" มือเป็นอาวุธที่ติดตัวมาแต่กำเหนิด

ไม่ต้องซื้อ ไม่ต้องหา ได้มาฟรีๆ เราก็เอามือนี่แหละปอกทุเรียน

ไม่ต้องคิดเลยว่าปอกแล้วจะเจ็บหรือเปล่า ตั้งหน้าตั้งตาปอก ปอก ปอก ปอก ปอก....

จนกว่าจะได้เนื้อในที่แท้จริง.....--!

***  คนที่ปอกด้วยทุเรียนด้วยวิธีนี้เนี่ยนะ

คนปอกคงอยากกินมากแล้ว ก็เลยทำไปโดยไม่คิด

คิดอยู่อย่างเดียวคือทำยังไงก็ได้ ทำได้ทุกอย่าง

เพื่อให้ได้มาซึ่งเนื้อทุเรียนหอมหวาน

เจ็บก็ทน หรือที่สุภาษิตไทยเขาเรียกว่า

" ทนเหมือนวัวเหมือนควาย "

ก็ทนไปเรื่อยๆจนกว่าวันไหนที่เจ็บจนทนไม่ได้นั่นแหละ

ถึงจะกลับมาดูมือของตัวเอง แล้วก็ได้เห็น...

" ว่ามือ แทบจะไม่เป็นมือ "

เพราะว่ามันเละเกินกว่าจะดูได้ ....

บางคนก็ทนจนได้กิน แต่กว่าจะได้กินก็เจ็บเจียนตาย...

แต่บางคนก็ทนไม่ไหว เลิกเอาซะกลางคัน

อดกินแถมเจ็บตัวฟรีอีกต่างหาก....

---------------------------------------------------

          วิธีที่สอง :  ก็ใช้มีดไง แต่คนที่ใช้วิธีนี้ได้เนี่ย

ก็คงต้องคิดก่อนทำแล้วว่า ถ้าใช้มือ ก็คงจะเจ็บ

หาอะไรแทนมือที่มันไม่เจ็บแล้วได้กินดีกว่า

ก็เลยเอามีด ค่อยๆปอกๆๆๆ แล้วก็ค่อยๆแงะๆๆๆ 

แล้วก็ค่อยแง้มๆๆ ไม่ผลีผลาม ค่อยๆคิดว่าจะปอกแบบไหน

เฉาะที่ใด ให้กระทบกระเทือนเนื้อที่บอบบางให้บอบช้ำน้อยที่สุด

ผิดจากวิธีแรก....

และที่สำคัญคือไม่เจ็บตัว และได้กิน..

---------------------------------------------------------

           อ่านจนจบแล้วคราวนี้ทุกคนก็คงจะสงสัยว่า

แล้วจะมาพูดทำไมเรื่องปอกทุเรียนให้ฟังเนี่ย คำตอบก็คือ ....

แค่อยากให้นึกภาพออกอย่างชัดๆก็เท่านั้น คราวนี้

ก็มาถึงตอนที่ต้องเฉลยแล้วหละว่า

ทำไมถึงต้องพูดเรื่องปอกทุเรียนให้ฟัง

ก็เพราะว่าฉันเองอยากจะเปรียบเทียบ

"วิธีการสร้างความรัก"   ก็เปรียบเสมือน  "วิธีการปอกทุเรียน"

"ความรักที่จอมปลอม"   ก็เปรียบเสมือน  "ผลทุเรียนภายนอก" 

"ความรักที่แท้จริง"   ก็เปรียบเสมือน   "ผลทุเรียนภายใน"

ตราบใดก็ตามที่เรายังไม่ยอมคิดก่อนจะทำ

มันก็รังแต่จะทำให้เจ็บตัว

แต่ถ้าเราคิดและเรียนรู้วิธีปอกที่ถูกต้อง 

เพียงเท่านั้นแหละ ก็จะได้กิน และ ไม่เจ็บตัว

 ------------------------------------------------------------------


    **ทีนี้ ก็ลองย้อนขึ้นไปอ่านวิธีปอกทุเรียนข้างบนดูก็แล้วกันนะ

แล้วลองมาถามตัวเราเองดูซิว่า .....

ตอนนี้เราปอกทุเรียนด้วยมือกันอยู่หรือเปล่า.....

แต่ตอนนี้ฉันเองเนี่ย ยังไม่อยากปอกทุเรีย..เหอๆๆๆ

 

---------------------------------------------------------------------

 

 

edit @ 16 Apr 2010 17:12:45 by E-hLoNg

Comment

Comment:

Tweet

ผลสรุปทุเรียนก็ยังอร่อยเหมือนเดิม...555

#1 By lazykid (124.120.168.249) on 2009-08-21 14:21