ตอนนี้เราปอกทุเรียนด้วยมือกันอยู่หรือเปล่า.....
ทำไมถึงขึ้นหัวเรื่องอย่างนี้นะหรอ คำตอบก็คือ ......
แค่อยากจะทราบว่าพวกเราทุกคน
หรือจะคุณคนเดียวก็ได้
เคยคิดบ้างไหม ว่า....
"นิยามความรักในแบบฉบับของตัวคุณเองเนี่ยคืออะไร"
พอฟังแล้วคงรู้สึกว่า
คนที่คิดได้แบบนี้เห็นทีไม่เปลี่ยวสุดๆ...
ก็คงเบื่อยหน่ายกับชีวิตรักแบบสุดๆ...
แต่สำหรับฉันเองมันไม่ใช่ทั้งสองอย่าง
------------------------------------------------------
ที่คิดแบบนี้เพราะว่า...มันเกิดจากการเห็นชีวิตรักของคนรอบๆข้าง
รอบๆตัว ที่มีเรื่องราวความรักหลายร้อยหลายพันเรื่อง
ที่บางทีก็อาจจะเหมือนกันบ้าง..ไม่เหมือนกันบ้าง..
ที่ทั้งเอามาปรึกษาบ้าง..ไม่ปรึกษาบ้าง
ฉันเองมองดูพวกเขาเหล่านั้นแล้ว
ก็อดคิดไม่ได้ว่า ก่อนที่พวกเขาจะรักกันเคยคิดบ้างไหมว่า
ผลกระทบที่ตามมา มันจะเกิดอะไรขึ้นมาบ้าง
พูดแล้วอาจฟังดูงงงง จะลองขยายความให้ฟังละกัน
ขอยกตัวอย่างเพื่อให้เข้าใจง่ายๆนะ
ตัวอย่างก็คือ
1. รักเขา ทั้งที่รู้ว่ามีแฟนแล้ว........
2. รักเขา ทั้งที่รู้ว่าเขาไม่ได้รักเรา แล้วก็ตัดใจไม่ได้ซักที............
3. รักมากกว่าหนึ่ง โดยที่ไม่หักห้ามใจตัวเอง ว่ามีแฟนแล้วฯลฯ
และก็คงยังมีอื่นๆอีกมากมาย มันเลยทำให้ฉันคิดว่า
พวกเขาเหล่านั้น เคยตั้งนิยามความรักกันไว้...ก่อนที่จะมีความรักหรือเปล่า
พอนึกๆมาได้เรื่อยๆ เพลินๆ ก็วกกลับเข้ามาที่ตัวเอง
ว่าแล้วนิยามความรักของฉันหละ คืออะไร
เนื่องจากฉันเองเนี่ย...ไม่เคยคิดอยากจะมีแฟน
จะพูดให้ถูกก็คือ เคยอยากมี ...แต่คิดว่ามีแล้วคงมีปัญหา
เพราะเนื่องจากตัวเองเนี่ย เป็นคนอารมณ์ไม่แน่นอน
ขี้รำคาญเป็นที่สุด คงทนไม่ได้
ถ้ามีคนมาโทรตาม โทรหา และโทรจิก
เลยตัดปัญหาว่า อยู่เป็นสาวแก่แล้วเกี้ยวเด็กไปวันๆดีกว่า 555....
เราวกกลับเข้าเรื่องเหอะ เดี๋ยวจะเลยไปซาอุแล้วกู่ไม่กลับ
ก็เลยมานั่งนึกว่า นิยามความรักของเราเองเนี่ย คืออะไร คิดไปคิดมา
คิดมาคิดไปก็เลยคิดไปถึงเจ้าทุเรียน ทำไมนะหรอ
ก็เพราะว่ามันสามารถตอบคำถามนิยามความรักของฉันได้แทบทั้งหมดนะซิ
อ่านมาถึงตรงนี้แล้วคงจะงงละซิ มามะ ตามมา
---------------------------------------------------------------------
อันดับแรกก็ขอพูดถึงเรื่องรูปร่างหน้าตาของเจ้าทุเรียนกันก่อนดีกว่า
ทุเรียนที่มีรูปร่างหน้าตาที่น่าเกียจน่ากลัวยิ่งนัก ตัวผลมีหนามแหลมๆ
พร้อมที่จะทิ่มแทงคนที่จะเข้ามาปอกทุเรียนให้เจ็บช้ำ ทุกทน
แต่ทำไมคนถึงอยากจะกินกันนักไอ้ทุเรียนเนี่ย ก็เพราะว่า...
เขารู้ไงว่า ภายนอกผลทุเรียนที่น่าเกียจน่ากลัว
ข้างในมันคือผลอันแสนหอมหวาน ทั้งเนื้อและกลิ่นของมันช่างเย้ายวนใจยิ่งนัก
ทุกๆคนก็เลยพร้อมที่จะทำทุกๆอย่างที่จะให้ได้มา
ซึ่งเนื้อในที่แท้จริง....คราวนี้เนี่ยก็มาพูดถึงวิธีปอกกันบ้าง
------------------------------------------------
ถ้าเราสมมุติว่า....
เราไม่ได้เดินไปซื้อแล้วให้เจ้าของร้านปอกนะ
ลองคิดดูว่าเรามีทุเรียนหนึ่งลูก
แล้วเราไม่รู้วิธีปอกมัน เราจะทำอย่างไร...
เราลองมานึกๆดูไปพร้อมๆกันดีกว่าว่าการปอกทุเรียนเนี่ย
มันสามารถใช้อะไรปอกได้บ้าง....
------------------------------------------------
วิธีที่หนึ่ง : อาวุธที่ติดมากับตัวเรา ไม่ได้ซื้อหามาแต่อย่างใด
แถวบ้านเรียกว่า "มือ" มือเป็นอาวุธที่ติดตัวมาแต่กำเหนิด
ไม่ต้องซื้อ ไม่ต้องหา ได้มาฟรีๆ เราก็เอามือนี่แหละปอกทุเรียน
ไม่ต้องคิดเลยว่าปอกแล้วจะเจ็บหรือเปล่า ตั้งหน้าตั้งตาปอก ปอก ปอก ปอก ปอก....
จนกว่าจะได้เนื้อในที่แท้จริง.....--!
*** คนที่ปอกด้วยทุเรียนด้วยวิธีนี้เนี่ยนะ
คนปอกคงอยากกินมากแล้ว ก็เลยทำไปโดยไม่คิด
คิดอยู่อย่างเดียวคือทำยังไงก็ได้ ทำได้ทุกอย่าง
เพื่อให้ได้มาซึ่งเนื้อทุเรียนหอมหวาน
เจ็บก็ทน หรือที่สุภาษิตไทยเขาเรียกว่า
" ทนเหมือนวัวเหมือนควาย "
ก็ทนไปเรื่อยๆจนกว่าวันไหนที่เจ็บจนทนไม่ได้นั่นแหละ
ถึงจะกลับมาดูมือของตัวเอง แล้วก็ได้เห็น...
" ว่ามือ แทบจะไม่เป็นมือ "
เพราะว่ามันเละเกินกว่าจะดูได้ ....
บางคนก็ทนจนได้กิน แต่กว่าจะได้กินก็เจ็บเจียนตาย...
แต่บางคนก็ทนไม่ไหว เลิกเอาซะกลางคัน
อดกินแถมเจ็บตัวฟรีอีกต่างหาก....
---------------------------------------------------
วิธีที่สอง : ก็ใช้มีดไง แต่คนที่ใช้วิธีนี้ได้เนี่ย
ก็คงต้องคิดก่อนทำแล้วว่า ถ้าใช้มือ ก็คงจะเจ็บ
หาอะไรแทนมือที่มันไม่เจ็บแล้วได้กินดีกว่า
ก็เลยเอามีด ค่อยๆปอกๆๆๆ แล้วก็ค่อยๆแงะๆๆๆ
แล้วก็ค่อยแง้มๆๆ ไม่ผลีผลาม ค่อยๆคิดว่าจะปอกแบบไหน
เฉาะที่ใด ให้กระทบกระเทือนเนื้อที่บอบบางให้บอบช้ำน้อยที่สุด
ผิดจากวิธีแรก....
และที่สำคัญคือไม่เจ็บตัว และได้กิน..
---------------------------------------------------------
อ่านจนจบแล้วคราวนี้ทุกคนก็คงจะสงสัยว่า
แล้วจะมาพูดทำไมเรื่องปอกทุเรียนให้ฟังเนี่ย คำตอบก็คือ ....
แค่อยากให้นึกภาพออกอย่างชัดๆก็เท่านั้น คราวนี้
ก็มาถึงตอนที่ต้องเฉลยแล้วหละว่า
ทำไมถึงต้องพูดเรื่องปอกทุเรียนให้ฟัง
ก็เพราะว่าฉันเองอยากจะเปรียบเทียบ
"วิธีการสร้างความรัก" ก็เปรียบเสมือน "วิธีการปอกทุเรียน"
"ความรักที่จอมปลอม" ก็เปรียบเสมือน "ผลทุเรียนภายนอก"
"ความรักที่แท้จริง" ก็เปรียบเสมือน "ผลทุเรียนภายใน"
ตราบใดก็ตามที่เรายังไม่ยอมคิดก่อนจะทำ
มันก็รังแต่จะทำให้เจ็บตัว
แต่ถ้าเราคิดและเรียนรู้วิธีปอกที่ถูกต้อง
เพียงเท่านั้นแหละ ก็จะได้กิน และ ไม่เจ็บตัว
------------------------------------------------------------------
**ทีนี้ ก็ลองย้อนขึ้นไปอ่านวิธีปอกทุเรียนข้างบนดูก็แล้วกันนะ
แล้วลองมาถามตัวเราเองดูซิว่า .....
ตอนนี้เราปอกทุเรียนด้วยมือกันอยู่หรือเปล่า.....
แต่ตอนนี้ฉันเองเนี่ย ยังไม่อยากปอกทุเรีย..เหอๆๆๆ
---------------------------------------------------------------------
edit @ 16 Apr 2010 17:12:45 by E-hLoNg
